I love you , my designer guy 2

จินกำลังนั่งขมัวคิ้งอยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่างออกแบบชุดฤดูหนาวที่จะส่งเข้าประกวดนั่งขีดๆเขียนชุดลงในกระดาษแผ่นใหญ่

อาคานิชิชุดอะไรหน่ะน่ารักจังเสียงใสดังมาจากข้างหลังจนจินต้องละออกจากงานตรงหน้าหันตามหาเจ้าของเสียงใสแล้วก็ต้องตกตะลึง

เพราะหน้าหวานใสยื่นหน้าเข้ามาใกล้กันไม่ถึงสองคืบพอจินหันไปคาเมะด็ส่งยิ้มทักทายอย่างน่ารักจนจินต้องยิ้มตอบแล้วคาเมะก็เลื่อนเก้าอี้ของตังเองไปนั่งที่โต๊ะข้างๆของจินเพื่อดูจินทำงาน ชุดน่ารักจตังเห็นแล้วอยากใส่จัง

คาเมะชี้ไปที่รูปที่จินออกแบบจนจินยิ้มที่มุมปาก อยากลองใส่ดูไหมละคาเมะจินมางตาคาเมะอย่างกับจะค้นหาว่ามีอะไรอยู่ในนั้น

จะใส่ได้จริงๆหรอคาเมะทำหน้าบ้องแบ้วจินยังไม่ทันพูดต่ออาจารย์ก็เดินเข้ามาเข้ามาพอดีคาเมะจึงลากเก้าอี้กลังไปนั่งที่เดิมทำให้จินเสียดายเป็นอย่างมากแต่ก็ดีใจที่คาเมะเข้ามาพูดด้วยอย่างนี้จินก็สื่นขั้นได้1ขั้นแล้วสู้เค้าอาคานิชิ จิน

........... หลังเลิกเรียน มาแล้วหรออาคานิชิอาจารย์สึบาสะเดินยิ้มออกมาอย่างใจดี ครับแล้วอาจารย์ก็เริ่มพูดถึงการแระกวดที่จะถึงอีก3เดือนข้างหน่านี้เขาต้องต้องออกแบบให้ทัน1เดือนไม่อย่างนั้นไม่ทันอย่างอน่นอน

เพราะต้องตัดเย็บอย่างปราณีตแล้วยังต้องตกแต่งแก้ไขอีกหลายอย่างกว่าจะออกเป็นชุดที่เพอร์เพอร์เฟกได้ต้อวใช้เวลามากทีเดียวแล้วยังต้องแข่งขันกับโรงเรียนอื่นๆอีก

ถ้าหานายแบบที่ไท่ตรงกับอิมเมจก็ยากที่จะชนะจินใช้เวลาคิดทั้งคืนที่จะออกแบบงานแต่ก่อนอื่นเขาต้องหาทางให้คาเมาะมาเป็นนายแบบให้เขาให้ได้..

คึดแล้วก็นอนยิ้มอยู่ในห้องคนเดียว

เช้าวันต่อมา จินเดินไปร.รเหมือนกับทุกที แต่แล้วก็ต้องเจอกับคู่แข่งข้างร.รที่เป็นชมรมดีซายเนอร์เหมือนกันกังกน้าชมรมนี้มีชื่อว่า ซากุรอิ โช

ครๆรี้มักจะแย่งชัยชนะจากเขาไปได้เสมอเพราะมีนายแบบที่เฟอร์เฟ็กไปซะทุกอย่างนั่นก็คือ คาซุนาริ นิโนะมิยะ มีร่างที่บอบบางเหมาะกับคาเร็กเตอร์ของ ซากุราอิมาก

แต่คราวนี้จินมั่นใจแล้วว่าจะต้องชนะให้ได้เพื่อชมรมของพวกเขา ไงจินสบายดีหรือไม่ได้เห็นนายนานแล้วนะจากตอนที่นายแพ้ฉันราบคาบในตอนนั่นซากุริดพูดเยะเย้ยจินที่ตอนนี้ได้แต่ก้มหน้านิ่งลงระงับความโกรธที่มันเดือดพร่านและพร้อมที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อ

ฮึ คราวนี้นายก็แพ้ฉันอยู่ดีซากุราอิพูดหน้าตาลอย

นายแน่ใจหรอว่าคราวนี้นายจะชนะจินเงยหน่าขึ้นมาองซากุราอิอย่างท้าทายยูอิจิ คิคิ จุนโนะ อุเอดะ กำลังจะเดินเข้าร.รแต่เห็นเหตุการณ์ซะก่อนจึงวิ่งมาหาจินที่เพญิชหน้าอยู่กับซากุราอิ

อ้าว มากันพร้อมหน้าเลยนี่ ว่าไงจ๊ะอุเอดะรู้สึกจะสวยขึ้นทุกวันนะซากุราอิเดินเข้ามาหาอุเอดะที่ถอยหนีซากุราอิที่ย่างก้างเข้ามาจุนโนะจึงพลักซากุราอิให้ออกห่างอุเอดะ

นายห้ามเข้าใกล้ทัตจังนะเฟ้ยจุนโนะมองซากุราอิอย่างหาเรื่องเพราะรู้ว่าอุเอดะเคยคบกับซากุราอิมาก่อนที่จะเข้าโรงเรียนนี้และซากุราอิคนนี้เคยทำร้ายหัวใจของอุเอดะซะไม่เหลือชิ้นดีและอุเอดะเคยคิดฆ่าตัวตายมาแล้วมาแล้วครั้งหนึ่ง

แต่มาเจอจุนโนะซะก่อนจึงได้มาบหังใจให้จุนโนะดูแลจนหายดี

อ้อ...รักกันดีจังนะฉันไม่ยากจะมาเสียเวลากับพวกขี้แพ้อย่างพวกนายนานนักหรอกไปล่ะซากุราอิเดินจากไปพร้อมกับทิ้งคำพูดแทงใจจอนเอาไว้ ความแค้นของจินตอนนี้มีมากกว่าแต่ก่อนหลายเท่า

ไปกันทุกคนเราต้องชนะในการประกวดครั้งนี้ให้ได้จินมั่นใจมากในการประกวดครั้งนี้เพรัเขาจะต้องเอาคาเมะมาเป็นนายแบบครั้งนี้ให้ได้

ห้องเรียน

คาเมะกำลังนั่งฟังเพบงmp3ของตังเองอยู่ที่โต๊ะจินจึงตัดสินใจเดินเข้าไป เอ่อ...คาเมะจินเรียกคาเมะ คาเมะจึงต้องละออกจากmp3มาสนใจจิน

เอ่อ....เป็นนา....จินยังพูดไม่ทันจบก็มีคนเข้ามาแสรกก่อน

คาเมะจ๊าง....ไปกินข้าวกันยามะพีวิ่งมาชวนคาเมะจากทางด้านหลัง

อืม..กำลังหิวพอดีงั้นค่อยคุยกันใหม่นะอาคานิชิคาเมะยิ้มหวานให้จินแล้วเดินไปกับยามะพี

เฮ้อ....จินถอนหายใจอนากสุดเซ็งจุนโนะจึงเดินเข้ามาปลอบใจจินแล้วไปที่โคงอาหารดร้อมกันพอกินข้างกันเสร็จก็ไปที่ชมรมของตังเอง

เฮ้อ....จินถอนหานใจตนขณะที่คิดการออกแบบอยู่

เฮ้อ...จินถอนหานใจอีกครั้งจนคนข้างๆเริ่มรู้สึกรำคาญ

เฮ้ย อัยจินแกจะเลิกถอนหายใจได้ยังฟะถ้ายังไม่เลิกถอนหายใจฉันจะเอากระกาษยัดจมูกแกซะเลยหนิโคคิพูดพรางหยิบกระดาษขึ้นมาจรจินทำหน้ามุ่ยนิดหน่อย

กลุ้มใจอะไรหรอจินอุเอดะพูดพรางวัดขนาดของผ้าและมีจุนโนะเป็นผู้ช่วยอยู่ตลอดเวลา ก็เรื่องคาเมะนะสิไม่โอกาสพูดด้วยซักทีจินนั่งทำหน้าหงอย

คงเป็นเพราะว่ายามะชิตะสินะเห็นตังติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยจุนโนะพูดขึ้นทำให้จินยิ่งคิดหนักเข้าไปใหญ่

****************************************************